Hasegawa A8-00138 – P-47D Thunderbolt 1/72

Warianty oznakowania

Zestaw zawiera kalkomanie pozwalające wykonać dwa samoloty USAAF:

• P-47D z 65. Fighter Squadron, 57. Fighter Group, Włochy, 1944 rok;

• P-47D majora Glenna T. Eaglestona z 353. Fighter Squadron, 354. Fighter Group, Francja, 1945 rok.

Oba warianty przedstawiają samoloty w wykończeniu naturalnego metalu, uzupełnionym kolorowymi oznaczeniami jednostek.

Opis produktu

Hasegawa A8-00138 P-47D Thunderbolt to plastikowy model potężnego amerykańskiego myśliwca z końcowego okresu II wojny światowej. Zestaw wykonano w skali 1/72 i przedstawia późną wersję P-47D z obniżonym grzbietem kadłuba oraz kroplową osłoną kabiny typu „Bubbletop”.

Model dobrze oddaje masywną sylwetkę Thunderbolta: duży silnik gwiazdowy, szeroki kadłub, mocne podwozie i charakterystyczne eliptyczne skrzydła. Pod skrzydłami można zamontować dodatkowe zbiorniki paliwa albo bomby, przedstawiając samolot w konfiguracji eskortowej lub myśliwsko-bombowej.

W pudełku znajdują się elementy kokpitu, podwozia, czterołopatowego śmigła oraz oszklenie kabiny. Zestaw nie jest nadmiernie skomplikowany, dlatego nadaje się dla modelarzy początkujących i średnio zaawansowanych. Metaliczne malowanie stanowi jednocześnie ciekawe wyzwanie, pozwalając na zróżnicowanie poszczególnych paneli poszycia.

Dwa historyczne warianty oznakowania umożliwiają wykonanie Thunderbolta walczącego we Włoszech albo maszyny majora Glenna Eaglestona, jednego z czołowych amerykańskich pilotów myśliwskich działających nad Europą.

Rys historyczny

Republic P-47 Thunderbolt został zaprojektowany przez zespół kierowany przez Alexandra Kartveliego. Prototyp XP-47B odbył pierwszy lot 6 maja 1941 roku, a pierwsze seryjne samoloty trafiły do jednostek w 1942 roku.

P-47 był jednym z największych i najcięższych jednomiejscowych myśliwców II wojny światowej. Napędzał go osiemnastocylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp o mocy około 2000 KM. Rozbudowany układ turbosprężarki umieszczono w tylnej części kadłuba, a spaliny i sprężone powietrze przepływały długimi przewodami wewnątrz samolotu. Rozwiązanie to zapewniało dobre osiągi na dużej wysokości, ale przyczyniło się również do powstania wyjątkowo masywnej sylwetki maszyny.

Uzbrojenie składało się z ośmiu karabinów maszynowych Browning M2 kalibru 12,7 mm, po cztery w każdym skrzydle. Tak skoncentrowana siła ognia pozwalała skutecznie zwalczać zarówno samoloty, jak i nieopancerzone cele naziemne.

Początkowo Thunderbolty wykorzystywano jako myśliwce eskortujące bombowce nad Europą. W tej roli zostały częściowo zastąpione przez dysponujące większym zasięgiem Mustangi. P-47 okazał się jednak znakomitym samolotem myśliwsko-bombowym. Mógł przenosić bomby, zbiorniki paliwa oraz niekierowane pociski rakietowe, a jego mocna konstrukcja dobrze znosiła uszkodzenia odniesione od ognia przeciwlotniczego.

Wersja P-47D była zdecydowanie najliczniejszą odmianą Thunderbolta. W późniejszych seriach produkcyjnych, począwszy od P-47D-25, wysoki grzbiet kadłuba zastąpiono obniżoną tylną częścią i kroplową osłoną kabiny. Znacznie poprawiło to widoczność do tyłu i ułatwiło pilotowi prowadzenie walki manewrowej.

Thunderbolty odegrały szczególnie ważną rolę po lądowaniu aliantów w Normandii. Atakowały transport kolejowy, kolumny pojazdów, stanowiska artylerii i inne cele wspierające niemieckie wojska. Samoloty tego typu walczyły również we Włoszech, na Pacyfiku i w Azji.

Łącznie zbudowano 15 683 Thunderbolty wszystkich wersji. Po wojnie maszyny służyły w siłach powietrznych wielu państw, a ich wytrzymałość i skuteczność w zwalczaniu celów naziemnych sprawiły, że nazwę Thunderbolt przejął później samolot szturmowy A-10.

Proponowane farby z Osnowa.pl

Obydwa warianty z zestawu mają podstawowe wykończenie w kolorze naturalnego metalu. Poszczególne panele warto jednak delikatnie zróżnicować, aby powierzchnia nie wyglądała jak jednolita srebrna bryła.

Podstawowe kolory płatowca

• Mr.Hobby H008 Silver – podstawowy kolor aluminiowych powierzchni kadłuba i skrzydeł.

• Mr.Hobby H304 Olive Drab FS34087 – panel przeciwodblaskowy przed kabiną pilota.

• Mr.Hobby H058 Interior Green – praktyczny kolor bazowy wnętrza kabiny.

• Mr.Hobby H012 Flat Black – tablica przyrządów, łopaty śmigła, uzbrojenie i drobne wyposażenie.

• Mr.Hobby H077 Tire Black – opony podwozia.

Oznaczenia i detale

• Mr.Hobby H329 Yellow FS13538 – żółte oznaczenia jednostki oraz końcówki łopat śmigła.

• Mr.Hobby H327 Red FS11136 – czerwone elementy oznaczeń, światła pozycyjne i drobne detale.

• Mr.Hobby H316 White FS17875 – białe pasy identyfikacyjne i podkład pod żółte oznaczenia.

Część kolorowych pasów i oznaczeń znajduje się na arkuszu kalkomanii. Przed malowaniem należy sprawdzić instrukcję, aby nie pomalować elementów, które mają zostać wykonane z kalkomanii.

Kolory kabiny i wnęk podwozia

W przypadku P-47 dobór kolorów wnętrza zależy częściowo od zakładu produkcyjnego i serii samolotu:

• kabina późnych P-47 była zwykle bardzo ciemnozielona, określana jako Dull Dark Green;

• H058 Interior Green może posłużyć jako wygodna baza, ale dla większej zgodności warto przyciemnić ją ciemną zielenią i niewielką ilością czerni;

• tablica przyrządów i część wyposażenia były czarne;

• wnęki podwozia i wewnętrzne powierzchnie osłon często miały żółtozielony kolor Zinc Chromate Yellow;

• golenie podwozia pozostawały metaliczne lub były malowane aluminium.

Do wykonania Zinc Chromate Yellow można użyć żółtej farby H329 przełamanej niewielką ilością Interior Green H058.

Jak malować naturalny metal?

Najlepszy efekt zapewni gładkie przygotowanie powierzchni. Metaliczna farba uwidacznia rysy, pozostałości po szlifowaniu i linie łączenia kadłuba.

Warto zastosować następującą kolejność:

1. Dokładnie wyszlifować miejsca łączenia części.

2. Nałożyć cienki, gładki podkład.

3. Pomalować cały płatowiec kolorem H008 Silver.

4. Wybrane panele lekko rozjaśnić albo przyciemnić.

5. Zamaskować i pomalować panel przeciwodblaskowy Olive Drab.

6. Nałożyć błyszczący lakier pod kalkomanie.

7. Po wykonaniu wash’a zabezpieczyć model satyną lub półmatem, pozostawiając metalowi delikatny połysk.

P-47 nie powinien wyglądać jak chromowana powierzchnia. Aluminium eksploatowanego samolotu miało bardziej stonowany, miejscami lekko matowy wygląd.

Sugerowane ślady eksploatacji

Thunderbolty operujące z lotnisk polowych mogły być mocno zabrudzone, lecz zużycie należy rozłożyć w logicznych miejscach:

• szerokie szarobrązowe smugi spalin biegnące wzdłuż boków kadłuba;

• zabrudzenia olejowe pod silnikiem;

• okopcenia przy wylotach ośmiu karabinów maszynowych;

• ślady prochu i brudu przy wyrzutnikach łusek pod skrzydłami;

• kurz i błoto na kołach oraz osłonach podwozia;

• przetarcia przy wejściu do kabiny;

• zabrudzenia wokół wlewów paliwa i paneli serwisowych.

Warto pamiętać, że największe smugi na P-47 powstawały zwykle wokół silnika i układu wydechowego. Rozległe losowe odpryski na całym płatowcu byłyby mniej wiarygodne, ponieważ model przedstawia samolot już pozbawiony większości zewnętrznej powłoki kamuflażowej. Dane zestawu, jego wymiary i warianty oznakowania potwierdza opis wydania Hasegawa A8-00138.