Airfix A02342 Tiger I 1/72

Opis produktu

Airfix A02342 przedstawia niemiecki czołg ciężki Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. E, powszechnie znany jako Tiger I. Model wykonano w popularnej skali 1/72, dzięki czemu będzie odpowiedni zarówno do kolekcji miniaturowych pojazdów wojskowych, jak i do niewielkiej dioramy przedstawiającej działania w Europie podczas II wojny światowej.

Zestaw składa się z 84 elementów. Konstrukcja obejmuje charakterystyczne, zachodzące na siebie koła jezdne, gąsienice wykonane z dłuższych odcinków i pojedynczych ogniw, obrotową wieżę oraz długolufową armatę kalibru 88 mm. Na powierzchniach kadłuba odwzorowano włazy, kratownice silnikowe, liny holownicze, narzędzia saperskie i zapasowe ogniwa gąsienic.

Model powstał z nowych form opracowanych przez Airfix i jest przeznaczony również dla mniej doświadczonych modelarzy. Jednocześnie charakterystyczna konstrukcja Tygrysa oferuje dużo możliwości wykonania efektów eksploatacji: odprysków farby, zabrudzeń, błota, kurzu oraz śladów rdzy na gąsienicach.

Warianty oznakowania

Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. E, schwere SS-Panzer-Abteilung 101, Normandia, Francja, 1944 rok

Pojazd przypisywany jednostce, w której służył Michael Wittmann. Schemat przedstawia późnowojenny trójbarwny kamuflaż składający się z ciemnożółtej barwy bazowej oraz nieregularnych plam w kolorach oliwkowozielonym i czerwonobrązowym.

Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. E, 2. Kompanie, schwere Panzer-Abteilung 501, Białoruś, 1943–1944

Pojazd z frontu wschodniego z możliwością wykonania zimowego pobielenia. Biała farba nakładana na podstawowy kamuflaż była w warunkach polowych szybko ścierana przez załogę, gałęzie, śnieg i intensywną eksploatację.

Rys historyczny

Prace nad niemieckim czołgiem ciężkim, który mógłby przełamać silnie bronione pozycje przeciwnika i niszczyć jego pojazdy z dużej odległości, przyspieszono po rozpoczęciu wojny ze Związkiem Radzieckim. Spotkanie z dobrze opancerzonymi czołgami T-34 i KW pokazało ograniczenia używanych wówczas niemieckich konstrukcji.

Ostatecznie do produkcji skierowano projekt firmy Henschel. Pierwsze Tygrysy trafiły na front w 1942 roku. Oficjalnie pojazd nosił nazwę Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. H1, zmienioną później na Ausf. E, oraz oznaczenie Sd.Kfz. 181.

Tiger I ważył około 57 ton i był napędzany silnikiem benzynowym Maybach HL 230 P45 o mocy 700 KM. Na drodze mógł osiągnąć prędkość około 38 km/h, choć w warunkach terenowych poruszał się znacznie wolniej. Załoga składała się z pięciu żołnierzy: dowódcy, działonowego, ładowniczego, kierowcy i radiooperatora.

Najważniejszym uzbrojeniem była armata 8,8 cm KwK 36 L/56, opracowana na podstawie doświadczeń z użyciem niemieckich dział przeciwlotniczych kalibru 88 mm. Działo charakteryzowało się bardzo dobrą celnością i mogło niszczyć większość alianckich czołgów z odległości, z której przeciwnik często nie był w stanie skutecznie odpowiedzieć ogniem.

Gruby pancerz zapewniał wysoki poziom ochrony, ale duża masa, skomplikowany układ zachodzących na siebie kół oraz wysoki stopień złożoności konstrukcji powodowały problemy eksploatacyjne. Tygrysy wymagały starannej obsługi, zużywały dużo paliwa i były trudne do odzyskania w przypadku uszkodzenia lub ugrzęźnięcia.

Produkcja Tigera I trwała od 1942 do 1944 roku. Zbudowano 1347 egzemplarzy – znacznie mniej niż alianckich Shermanów czy radzieckich T-34. Tygrysy przydzielano przede wszystkim do samodzielnych batalionów czołgów ciężkich, kierowanych na szczególnie zagrożone odcinki frontu.

Pomimo niewielkiej liczby wyprodukowanych pojazdów Tiger I wywarł duży wpływ psychologiczny na alianckich żołnierzy. Jego potężne uzbrojenie, masywna sylwetka i działania znanych dowódców sprawiły, że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych czołgów II wojny światowej.

Proponowane farby z oferty Osnowa.pl

Dobrym uzupełnieniem będzie także The Army Painter Historical – WWII German, zawierający zestaw kolorów, washy i metalików dobranych do niemieckich pojazdów oraz żołnierzy z okresu II wojny światowej.

Wariant zimowy najlepiej wykonać przez nałożenie nieregularnej, cienkiej warstwy bieli na gotowy kamuflaż. Następnie białą farbę można miejscowo zetrzeć wilgotnym pędzlem lub zastosować technikę chippingu, odsłaniając kolor bazowy na włazach, krawędziach, wieży i powierzchniach często używanych przez załogę.

Źródła: Airfix – Tiger I A02342, Scalemates – Airfix A02342.