Academy 12485 1/72 North American P-51D Mustang „Down for Double”

Opis produktu

Academy 12485 przedstawia jeden z najbardziej rozpoznawalnych samolotów II wojny światowej – amerykański myśliwiec dalekiego zasięgu North American P-51D Mustang. Model wykonano w skali 1/72 i wyposażono w kalkomanie umożliwiające odtworzenie maszyny „Down for Double”, pilotowanej przez podpułkownika Gordona M. Grahama.

Zestaw składa się z 54 części wykonanych z szarego i przezroczystego tworzywa. Powierzchnia modelu ma delikatne, wgłębne linie podziału. W kabinie odwzorowano fotel z pasami, tablicę przyrządów, drążek sterowy, podłogę oraz boczne elementy wyposażenia.

W pudełku znajdują się dwie alternatywne osłony kabiny, w tym bardziej wypukły wariant typu Dallas. Oddzielnie wykonane klapy skrzydłowe można zamontować w pozycji opuszczonej, charakterystycznej dla Mustangów stojących na lotnisku.

Model zawiera również dwa rodzaje podwieszanych zbiorników paliwa. Dzięki nim można przedstawić samolot w konfiguracji używanej podczas długodystansowych lotów eskortowych nad terytorium Niemiec.

Wariant oznakowania

Podstawowy arkusz kalkomanii umożliwia wykonanie samolotu:

• P-51D Mustang „Down for Double”;

• kod taktyczny WR-F;

• numer seryjny podawany w instrukcji zestawu jako 44-15255;

• 354th Fighter Squadron, 355th Fighter Group, 8th Air Force;

• pilot: Lt. Col. Gordon M. Graham;

• RAF Steeple Morden w Wielkiej Brytanii, 1945 rok.

Maszyna ma efektowne wykończenie w kolorze naturalnego metalu, oliwkowy panel przeciwodblaskowy przed kabiną oraz barwne oznaczenia jednostki i indywidualną grafikę „Down for Double”.

Niektóre regionalne wydania modelu zawierały dodatkowy arkusz z oznakowaniami australijskich Mustangów RAAF. Standardowa wersja zestawu 12485 oferuje kalkomanie dla amerykańskiego „Down for Double”.

Rys historyczny

North American P-51 Mustang powstał na zamówienie brytyjskiej komisji zakupowej, która w 1940 roku poszukiwała nowoczesnego myśliwca. Firma North American Aviation zaproponowała opracowanie całkowicie nowej konstrukcji zamiast licencyjnej produkcji Curtissa P-40.

Prototyp NA-73X zbudowano w niezwykle krótkim czasie, a jego pierwszy lot odbył się 26 października 1940 roku. Pierwsze Mustangi napędzał amerykański silnik Allison V-1710. Samoloty miały dobre osiągi na małych i średnich wysokościach, lecz słabszy układ doładowania ograniczał ich możliwości na dużym pułapie.

Przełomem okazało się połączenie płatowca Mustanga z brytyjskim silnikiem Rolls-Royce Merlin. W amerykańskich samolotach montowano produkowaną na licencji wersję Packard V-1650. Nowy napęd zapewniał znakomite osiągi na dużych wysokościach, zachowując jednocześnie dużą prędkość i zasięg.

Najbardziej znaną odmianą był P-51D, który otrzymał kroplową osłonę kabiny zapewniającą pilotowi niemal pełną widoczność dookoła. Uzbrojenie zwiększono do sześciu wielkokalibrowych karabinów maszynowych Browning kalibru 12,7 mm.

Dzięki dodatkowym zbiornikom paliwa Mustangi mogły eskortować ciężkie bombowce B-17 i B-24 podczas nalotów w głąb Niemiec. P-51 uczestniczyły również w walkach nad Włochami, Francją, Europą Środkową i Pacyfikiem. W końcowym okresie wojny używano ich także do atakowania lotnisk, transportu kolejowego i kolumn pojazdów.

Podpułkownik Gordon M. Graham, pilot samolotu „Down for Double”, był asem myśliwskim 355th Fighter Group. Przypisano mu siedem zwycięstw powietrznych oraz kolejne samoloty zniszczone na ziemi. W czasie II wojny światowej wykonał 73 misje bojowe na Mustangach.

Po wojnie P-51, przemianowane w 1948 roku na F-51, walczyły między innymi w Korei. Samoloty były używane przez lotnictwo wielu państw i pozostawały w służbie jeszcze przez kilka dziesięcioleci.

Proponowane farby z Osnowa.pl

Metalowe wykończenie warto urozmaicić przez delikatne zróżnicowanie poszczególnych paneli. Skrzydła seryjnych P-51D nie wyglądały identycznie jak polerowany kadłub – ich powierzchnie były szpachlowane i pokrywane aluminiowym lakierem, dlatego powinny mieć bardziej jednolity, mniej błyszczący wygląd.

Weathering najlepiej ograniczyć do subtelnych smug spalin, osadu przy wylotach karabinów maszynowych, zabrudzeń podwozia i niewielkich wycieków w rejonie chłodnicy. Rozległe odpryski nie są wskazane na kadłubie w naturalnym metalu, ponieważ nie znajdowała się na nim warstwa farby, która mogłaby się łuszczyć.

Źródła: karta zestawu w Scalemates, przegląd zawartości zestawu.