Academy 12481 Grumman F6F-3/5 Hellcat – 1/72

Ważna informacja o wersji modelu

Pomimo że produkt bywa oferowany jako F6F-5 Hellcat, zestaw Academy 12481 zawiera elementy i kalkomanie pozwalające wykonać dwa warianty:

• wcześniejszy F6F-3;

• późniejszy F6F-5.

Pełna nazwa produktu podawana przez producenta brzmi F6F-3/5 Hellcat – WWII U.S. Navy Fighter. Wybraną wersję należy określić na początku budowy, korzystając z odpowiednich elementów i schematu malowania.

Opis produktu

Academy 12481 przedstawia amerykański pokładowy myśliwiec Grumman F6F Hellcat w skali 1/72. Samolot zaprojektowano jako następcę F4F Wildcat i przystosowano do walki z japońskimi myśliwcami oraz działania z pokładów lotniskowców.

Model ma wgłębne linie podziału poszycia oraz zaznaczone detale nitowania. Kabina zawiera fotel pilota, tablicę przyrządów, drążek sterowy i elementy wyposażenia bocznego. Odtworzono również wnęki podwozia, masywne golenie, koła i charakterystyczne pokrywy.

Duża osłona silnika, nisko osadzony kadłub oraz szerokie skrzydła dobrze oddają masywną sylwetkę Hellcata. Zestaw zawiera dodatkowy zbiornik paliwa oraz wyposażenie podwieszane, dzięki czemu model można przedstawić jako myśliwiec pokładowy albo samolot wykonujący zadania szturmowe.

Kalkomanie obejmują dwa wyraźnie różniące się schematy. F6F-3 nosi trójbarwne malowanie US Navy, natomiast późny F6F-5 można wykonać w jednolitym kolorze Gloss Sea Blue.

Warianty oznakowania

Grumman F6F-3 Hellcat „White 40”

• jednostka: VF-1

• lotniskowiec: USS Yorktown CV-10

• United States Navy

• okres: II wojna światowa

• trójbarwny kamuflaż US Navy

• biały numer taktyczny 40

Schemat obejmuje ciemny Sea Blue na górnych powierzchniach, Intermediate Blue na bokach oraz biały kolor na spodzie samolotu.

Grumman F6F-5 Hellcat „White 50”

• jednostka: VF-17 „Jolly Rogers”

• lotniskowiec: USS Hornet CV-12

• United States Navy

• późny okres wojny na Pacyfiku

• jednolite malowanie Gloss Sea Blue

• biały numer taktyczny 50

• emblemat Jolly Rogers

Druga jednostka nosząca oznaczenie VF-17 używała Hellcatów F6F-5 i operowała z lotniskowca USS Hornet. Nie należy mylić jej z wcześniejszym VF-17, który zasłynął z używania Corsairów F4U.

Rys historyczny

Grumman F6F Hellcat powstał jako następca myśliwca F4F Wildcat. Chociaż Wildcat był wytrzymały i dobrze przystosowany do służby pokładowej, pod względem prędkości i zwrotności ustępował japońskiemu Mitsubishi A6M Zero.

Projekt nowego myśliwca oznaczono symbolem XF6F. Prototyp odbył pierwszy lot 26 czerwca 1942 roku. Pierwotnie planowano zastosowanie słabszego silnika Wright, ale ostatecznie wybrano osiemnastocylindrowy Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp.

Silnik rozwijał moc około 2000 KM i napędzał trójłopatowe śmigło. Ten sam typ jednostki napędowej stosowano między innymi w P-47 Thunderbolt i F4U Corsair. Duży zapas mocy zapewniał Hellcatowi dobre wznoszenie i pozwalał przenosić bomby, rakiety oraz dodatkowe zbiorniki paliwa.

F6F zaprojektowano jako stabilną i wytrzymałą platformę bojową. Szeroko rozstawione podwozie ułatwiało operowanie z pokładów lotniskowców, a dobrze opancerzona kabina i samouszczelniające zbiorniki zwiększały szanse pilota na powrót po uszkodzeniu samolotu.

Podstawowe uzbrojenie składało się z sześciu wielkokalibrowych karabinów maszynowych Browning M2 kalibru 12,7 mm. Niektóre późniejsze warianty nocne otrzymywały dwa działka kalibru 20 mm oraz cztery karabiny maszynowe.

F6F-3 Hellcat

F6F-3 był pierwszą główną wersją seryjną. Samoloty zaczęły trafiać do jednostek bojowych w 1943 roku, a ich debiut nastąpił podczas walk na Pacyfiku.

Wczesne F6F-3 nosiły dwubarwne malowanie Blue Gray nad Light Gray. Później wprowadzono charakterystyczny trójbarwny schemat złożony z Sea Blue, Intermediate Blue i Insignia White.

Hellcat szybko wykazał przewagę nad większością japońskich myśliwców. Nie był tak zwrotny jak Zero przy małej prędkości, ale miał lepsze osiągi podczas nurkowania, większą odporność na uszkodzenia i potężniejsze uzbrojenie.

F6F-5 Hellcat

F6F-5 był udoskonaloną wersją wprowadzoną w 1944 roku. Otrzymał między innymi zmiany w osłonie silnika, poprawione opancerzenie, wzmocnioną konstrukcję i możliwość przenoszenia szerszego zestawu uzbrojenia.

Większość F6F-5 malowano jednolitym, błyszczącym kolorem Gloss Sea Blue. Ciemna powierzchnia była łatwiejsza w konserwacji i lepiej chroniła samolot przed warunkami panującymi na morzu.

F6F-5 wykonywał zadania myśliwskie, eskortowe i szturmowe. Hellcaty atakowały japońskie lotniska, żeglugę, pozycje artylerii i transport. Wersje nocne wyposażano w radar zamontowany w gondoli na skrzydle.

Służba bojowa

Hellcat odegrał kluczową rolę podczas walk nad Marianami, Filipinami, Formozą, Iwo Jimą i Okinawą. Szczególnie znany jest jego udział w bitwie na Morzu Filipińskim w czerwcu 1944 roku, określanej przez amerykańskich pilotów jako „Great Marianas Turkey Shoot”.

Pilotom Hellcatów przypisano ponad 5000 zwycięstw powietrznych. Wysoka skuteczność wynikała z dobrych osiągów samolotu, dużej liczby dostępnych maszyn, skutecznego szkolenia pilotów, przewagi radarowej i sprawnego systemu kierowania walką.

Łącznie wyprodukowano ponad 12 000 Hellcatów. Oprócz US Navy i US Marine Corps samoloty wykorzystywała brytyjska Fleet Air Arm, która początkowo nazywała je Hellcat Mk.I i Mk.II.

Proponowane farby z oferty Osnowa.pl

F6F-3 – trójbarwny kamuflaż US Navy

• Mr. Hobby H054 Navy Blue – górne powierzchnie

• Mr. Hobby H056 Intermediate Blue – boki kadłuba i powierzchnie przejściowe

• Mr. Hobby H316 White FS17875 – dolne powierzchnie

F6F-5 – Gloss Sea Blue

• Mr. Hobby H054 Navy Blue – podstawowy kolor powierzchni F6F-5

Detale wspólne

• Mr. Hobby H058 Interior Green – wnętrze kabiny

• Mr. Hobby H012 Flat Black – tablica przyrządów, śmigło i detale

• Mr. Hobby H001 White – oznaczenia i elementy uzbrojenia

• Mr. Hobby H329 Yellow – końcówki łopat śmigła i oznaczenia bomb

• Mr. Hobby H304 Olive Drab – bomby

• Mr. Hobby H077 Tire Black – opony

• Mr. Hobby H018 Steel – golenie podwozia i elementy mechaniczne

• Mr. Hobby H008 Silver – siłowniki, obręcze i odpryski metalu

• Mr. Hobby H076 Burnt Iron – kolektory i rury wydechowe

• Mr. Hobby H003 Red – światła pozycyjne i drobne oznaczenia

Wskazówki dotyczące malowania

Trójbarwny kamuflaż F6F-3 miał miękkie przejścia między kolorami. Najlepszy efekt zapewni aerograf albo maskowanie wałeczkami masy mocującej, pozostawiającymi lekko rozmytą granicę.

F6F-5 malowany Gloss Sea Blue nie powinien być całkowicie jednolity. Warunki morskie, słońce, sól i intensywna eksploatacja powodowały płowienie oraz matowienie powierzchni.

Na modelu warto wykonać:

• ślady spalin na bokach kadłuba;

• osmalenia przy wylotach karabinów maszynowych;

• odpryski na krawędziach paneli i przy kabinie;

• zużycie farby na nasadach skrzydeł;

• ślady oleju pod silnikiem;

• zabrudzenia podwozia;

• delikatne zacieki na składanych częściach skrzydeł;

• płowienie górnych powierzchni wystawionych na działanie słońca.

Źródła danych: Scalemates, Kings Hobby, Scale Model Shop.