Academy 12464 P-51B Mustang „Old Crow” – 1/72

Opis produktu

Academy 12464 przedstawia myśliwiec North American P-51B Mustang w skali 1/72. Była to pierwsza produkowana seryjnie wersja Mustanga napędzana silnikiem Packard Merlin, która połączyła duży zasięg wcześniejszych odmian z bardzo dobrymi osiągami na średniej i dużej wysokości.

Model ma wgłębne linie podziału poszycia oraz zaznaczone detale nitowania. Kabina zawiera fotel pilota, tablicę przyrządów, drążek sterowy, wyposażenie boczne i radiostację umieszczoną za fotelem. Producent przewidział możliwość wykonania osłony kabiny w pozycji otwartej.

W pudełku znajdują się dwa warianty osłony: standardowa, segmentowa kabina P-51B oraz wypukła osłona typu Malcolm Hood, zapewniająca pilotowi znacznie lepszą widoczność na boki i do tyłu. Wybór osłony zależy od wykonywanego wariantu oznakowania.

Zestaw oferuje bogaty wybór wyposażenia podwieszanego. Model można wykonać z dodatkowymi zbiornikami paliwa, bombami albo wyrzutniami rakiet. Kalkomanie obejmują trzy samoloty: dwa należące do USAAF oraz Mustanga Mk.III polskiego 315 Dywizjonu Myśliwskiego RAF.

Warianty oznakowania

P-51B-15-NA „Old Crow”

• pilot: kapitan Clarence E. „Bud” Anderson

• jednostka: 363rd Fighter Squadron

• grupa: 357th Fighter Group USAAF

• miejsce: Wielka Brytania

• okres: czerwiec 1944 roku

• osłona kabiny typu Malcolm Hood

• czarno-białe pasy inwazyjne

• charakterystyczna nazwa „Old Crow”

• biało-czarne pola identyfikacyjne 357th Fighter Group

• białe boki opon inspirowane zainteresowaniem Andersona motoryzacją

Był to drugi samolot noszący nazwę „Old Crow” w karierze Andersona. Nazwa nawiązywała do popularnej amerykańskiej marki whiskey.

P-51B-1-NA „Rebel Queen”

• pilot: Freddie Glover

• jednostka: 336th Fighter Squadron

• grupa: 4th Fighter Group USAAF

• miejsce: Wielka Brytania

• okres: kwiecień 1944 roku

• klasyczna segmentowa osłona kabiny

• oliwkowo-szare malowanie USAAF

• indywidualna nazwa „Rebel Queen”

Mustang Mk.III FB382, PK-G

• pilot: Squadron Leader Eugeniusz „Dziubek” Horbaczewski

• jednostka: 315 Dywizjon Myśliwski „Dębliński”

• użytkownik: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii/Royal Air Force

• bazy: Coolham South i Ford

• okres: czerwiec–lipiec 1944 roku

• kod dywizjonu: PK

• kod indywidualny: G

• osłona kabiny typu Malcolm Hood

• kamuflaż RAF Day Fighter Scheme

• czarno-białe pasy inwazyjne

W publikacjach można spotkać również późniejszego osobistego Mustanga Horbaczewskiego o tym samym kodzie PK-G, ale numerze FB387. Kalkomanie Academy odnoszą się do maszyny FB382.

Rys historyczny

North American P-51 Mustang powstał na zamówienie brytyjskiej komisji zakupowej. Początkowo Brytyjczycy chcieli, aby zakłady North American Aviation produkowały na licencji myśliwce Curtiss P-40. Firma zaproponowała jednak opracowanie zupełnie nowego samolotu.

Prototyp NA-73X został zaprojektowany i zbudowany w niezwykle krótkim czasie. Pierwszy lot odbył 26 października 1940 roku. Konstrukcja wyróżniała się opływową sylwetką, skrzydłem o profilu laminarnym oraz chłodnicą umieszczoną pod tylną częścią kadłuba.

Wczesne Mustangi z silnikiem Allison V-1710 miały bardzo dobre osiągi na małej wysokości, ale ich możliwości wyraźnie spadały na większym pułapie. Brytyjczycy rozpoczęli próby z silnikiem Rolls-Royce Merlin wyposażonym w dwustopniową sprężarkę.

Rezultaty były znakomite. W Stanach Zjednoczonych rozpoczęto produkcję licencyjnego silnika Merlin jako Packard V-1650. Samoloty z nową jednostką napędową otrzymały oznaczenia P-51B w przypadku produkcji w zakładach w Inglewood oraz P-51C dla maszyn budowanych w Dallas.

P-51B wszedł do walki nad Europą pod koniec 1943 roku. Duży zasięg, zwiększany przez dodatkowe zbiorniki paliwa, pozwalał Mustangom eskortować ciężkie bombowce podczas nalotów na cele położone głęboko na terenie Niemiec.

Wcześniejsze myśliwce eskortowe musiały zawracać przed dotarciem do celu, pozostawiając bombowce bez osłony. P-51B i P-51C mogły towarzyszyć formacjom przez większość misji, a następnie walczyć z niemieckimi myśliwcami na równych warunkach.

Uzbrojenie P-51B składało się z czterech wielkokalibrowych karabinów maszynowych Browning M2 kalibru 12,7 mm. Było słabsze od sześciu karabinów późniejszego P-51D, ale nadal zapewniało dużą siłę ognia.

Wadą P-51B była ograniczona widoczność do tyłu. Problem częściowo rozwiązano przez zastosowanie brytyjskiej osłony Malcolm Hood. Jej wypukłe boki poprawiały widoczność i zapewniały pilotowi nieco więcej miejsca. Dopiero P-51D otrzymał pełną kroplową osłonę kabiny.

P-51B i P-51C były wykorzystywane jako myśliwce eskortowe, samoloty przewagi powietrznej oraz maszyny myśliwsko-bombowe. Walczyły w Europie, nad Morzem Śródziemnym, w Chinach, Birmie i na Pacyfiku.

Clarence „Bud” Anderson

Clarence E. Anderson był jednym z najbardziej znanych pilotów 357th Fighter Group. Latał nad Europą na Mustangach noszących nazwę „Old Crow”. Podczas dwóch tur bojowych zaliczono mu 16¼ zwycięstwa powietrznego. Zakończył wojnę bez zestrzelenia przez przeciwnika i bez konieczności opuszczania samolotu podczas misji bojowej.

Po wojnie pozostał w lotnictwie, został pilotem doświadczalnym i latał między innymi na wczesnych samolotach odrzutowych. Ostatecznie osiągnął stopień pułkownika United States Air Force.

Eugeniusz Horbaczewski

Eugeniusz „Dziubek” Horbaczewski był jednym z najwybitniejszych polskich pilotów myśliwskich II wojny światowej. Walczył między innymi na Spitfire’ach i Mustangach, a w lutym 1944 roku objął dowództwo 315 Dywizjonu Myśliwskiego „Dęblińskiego”.

22 czerwca 1944 roku wylądował na niedokończonym lotnisku w Normandii, aby uratować zestrzelonego polskiego pilota. Powrócił do bazy, przewożąc kolegę w ciasnej, jednoosobowej kabinie Mustanga.

Horbaczewski zginął 18 sierpnia 1944 roku podczas walki z liczniejszą formacją Focke-Wulfów Fw 190. W tej samej walce polskim pilotom przypisano liczne zwycięstwa powietrzne. Wrak jego samolotu odnaleziono dopiero po wojnie.

Proponowane farby z oferty Osnowa.pl

Malowanie USAAF – „Old Crow” i „Rebel Queen”

• Mr. Hobby H304 Olive Drab FS34087 – górne powierzchnie

• Mr. Hobby H053 Neutral Gray – dolne powierzchnie

• Mr. Hobby H058 Interior Green – wnętrze kabiny

• Mr. Hobby H012 Flat Black – śmigło, tablica przyrządów i oznaczenia

• Mr. Hobby H001 White – pasy inwazyjne i elementy identyfikacyjne

• Mr. Hobby H329 Yellow – końcówki śmigła i elementy oznakowania

• Mr. Hobby H003 Red – detale oznakowania i kołpak zależnie od wariantu

Mustang Mk.III Eugeniusza Horbaczewskiego

• Mr. Hobby H073 Dark Green – zielone pola kamuflażu

• Mr. Hobby H075 Dark Sea Gray – przybliżony odpowiednik Ocean Grey

• Mr. Hobby H335 Medium Sea Grey – dolne powierzchnie

• Mr. Hobby H012 Flat Black – pasy inwazyjne, śmigło i wnętrze kabiny

• Mr. Hobby H001 White – pasy inwazyjne i elementy oznakowania

Detale wspólne

• Mr. Hobby H077 Tire Black – opony

• Mr. Hobby H018 Steel – golenie podwozia i elementy mechaniczne

• Mr. Hobby H008 Silver – wnęki podwozia, siłowniki i powierzchnie metalowe

• Mr. Hobby H076 Burnt Iron – rury wydechowe

Wskazówki dotyczące malowania

Pasy inwazyjne najlepiej pomalować, zamiast korzystać z dużych kalkomanii. Nałożone farbą będą lepiej dopasowane do linii podziału i krzywizn kadłuba. W przypadku „Old Crow” warto zwrócić uwagę na charakterystyczne biało-czarne pola na nosie oraz białe boki opon.

Na modelu można wykonać:

• długie smugi spalin za rurami wydechowymi;

• osmalenia przy wylotach karabinów maszynowych;

• płowienie Olive Drab na górnych powierzchniach;

• odpryski przy wejściu do kabiny;

• zabrudzenia wokół korków wlewu paliwa;

• ślady oleju pod silnikiem;

• kurz i błoto na kołach;

• smugi za chłodnicą i na dolnej części kadłuba.

Źródła danych zestawu: Scalemates, Plastic Modeler’s Workshop, Hannants.