Academy 13280 przedstawia niemiecki czołg lekki Panzerkampfwagen 35(t), który pierwotnie został zaprojektowany i produkowany w Czechosłowacji jako LT vz.35. Po zajęciu Czechosłowacji przez Niemcy pojazdy te zostały włączone do Wehrmachtu i używane m.in. podczas kampanii w Polsce i Francji.

Pz.Kpfw. 35(t) był istotnym elementem niemieckich sił pancernych we wczesnym okresie wojny. Charakteryzował się dobrą mobilnością oraz niezawodnością, choć z czasem ustępował miejsca nowocześniejszym konstrukcjom. Dzięki swojej historii stanowi bardzo ciekawy temat modelarski dla osób zainteresowanych początkową fazą II wojny światowej.

Model w skali 1/35 oferuje dobre odwzorowanie bryły pojazdu oraz jego detali konstrukcyjnych. Zestaw pozwala na wykonanie realistycznej repliki oraz stanowi dobrą bazę do nauki technik malarskich i weatheringu. Świetnie sprawdzi się zarówno jako samodzielny model, jak i element dioramy.

EAN: 8809258921721

Uwaga: model wymaga sklejenia i pomalowania. Klej oraz farby należy dokupić osobno.

Informacje bezpieczeństwa:

• produkt przeznaczony dla osób powyżej 14 roku życia,
• zawiera małe elementy – ryzyko zadławienia,
• podczas pracy używaj klejów i farb w dobrze wentylowanym pomieszczeniu,
• unikać kontaktu chemii modelarskiej ze skórą i oczami,
• przechowywać z dala od dzieci i źródeł ognia,
• odpady usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami.

Weathering czołgu Pz.Kpfw. 35(t)

Pz.Kpfw. 35(t) był lekkim czołgiem pochodzenia czechosłowackiego, przejętym przez Wehrmacht po zajęciu Czechosłowacji i wykorzystywanym podczas kampanii w Polsce, Francji oraz na początku wojny ze Związkiem Radzieckim. Konstrukcja ta służyła głównie w latach 1939–1941, dlatego weathering powinien odpowiadać pojazdowi znajdującemu się w intensywnej eksploatacji, lecz nie wieloletniej służbie.

Kurz i zabrudzenia podwozia

Najbardziej zabrudzoną częścią pojazdu było podwozie.

Najczęściej występowały:

• warstwy kurzu na kołach jezdnych,

• zabrudzenia pomiędzy kołami,

• osady ziemi na gąsienicach,

• błoto na błotnikach i dolnych partiach kadłuba.

Kolor zabrudzeń należy dopasować do teatru działań:

• Polska i Francja – ziemiste brązy,

• Związek Radziecki – ciemne błoto oraz kurz drogowy.

Zużycie gąsienic

Gąsienice były jednym z najbardziej eksploatowanych elementów.

Typowe efekty:

• wypolerowany metal na powierzchniach stykających się z podłożem,

• ciemniejsze zabrudzenia w zagłębieniach,

• osady błota pomiędzy ogniwami,

• kurz i pył na powierzchniach bocznych.

Najbardziej błyszczące powinny być miejsca kontaktu z podłożem oraz kołami napędowymi.

Otarcia na włazach i krawędziach

Załoga regularnie korzystała z włazów oraz powierzchni kadłuba.

Typowe ślady:

• przetarcia na krawędziach włazów,

• niewielkie odpryski przy uchwytach,

• zużycie wokół zamków,

• ślady butów na błotnikach.

Odpryski powinny być niewielkie i skoncentrowane w miejscach intensywnego użytkowania.

Zużycie błotników

Błotniki były podatne na uszkodzenia podczas jazdy w terenie.

Można wykonać:

• drobne odpryski farby,

• przetarcia na krawędziach,

• zabrudzenia błotem i kurzem,

• lekkie odkształcenia, jeśli model na to pozwala.

To jeden z najbardziej charakterystycznych elementów lekkich czołgów początku wojny.

Zacieki deszczu i kurzu

Pionowe powierzchnie kadłuba często pokrywały się zaciekami.

Warto wykonać:

• delikatne pionowe streakingi,

• ślady spływającej wody,

• osady kurzu wokół nitów i śrub,

• różnice tonalne pomiędzy panelami.

Efekt powinien być subtelny i nie dominować nad całością modelu.

Wycieki smarów i oleju

Elementy zawieszenia wymagały regularnego smarowania.

Najczęściej zabrudzone były:

• okolice kół napinających,

• piasty kół jezdnych,

• elementy zawieszenia,

• okolice przekładni.

Smary powinny mieć ciemnobrązowy lub czarny kolor z lekko satynowym wykończeniem.

Ślady eksploatacji załogi

Codzienna obsługa pozostawiała charakterystyczne ślady.

Można wykonać:

• przetarcia wokół włazów,

• zabrudzenia przy uchwytach,

• ślady użytkowania na błotnikach,

• miejscowe wypolerowanie powierzchni przez częsty kontakt.

Takie efekty nadają modelowi realizmu bez przesadnego postarzania.

Tłumik i układ wydechowy

Układ wydechowy szybko zmieniał kolor pod wpływem temperatury.

Typowe efekty:

• ciemnobrązowe przebarwienia,

• naloty w kolorze ciemnej rdzy,

• osady sadzy wokół wylotu spalin.

Należy pamiętać, że rdza na tłumiku była zjawiskiem normalnym, natomiast nie występowała na pancerzu pojazdu.

Czego unikać

Przy modelu Pz.Kpfw. 35(t) warto unikać:

• dużych płatów rdzy na pancerzu,

• ogromnych odprysków odsłaniających goły metal,

• mocno zniszczonych gąsienic,

• bardzo intensywnych zacieków oleju,

• efektu pojazdu porzuconego od wielu miesięcy.

Pojazdy te były regularnie obsługiwane i utrzymywane w sprawności bojowej.

Zalecany poziom weatheringu

Dla realistycznego wyglądu Pz.Kpfw. 35(t) warto rozłożyć efekty w następujących proporcjach:

• kurz i zabrudzenia podwozia – 35%,

• zużycie gąsienic – 20%,

• zabrudzenia błotników – 15%,

• otarcia włazów i krawędzi – 10%,

• zacieki i efekty atmosferyczne – 10%,

• wycieki smarów i oleju – 5%,

• tłumik i układ wydechowy – 5%.

Tak wykonany weathering pozwala uzyskać wygląd lekkiego czołgu Wehrmachtu intensywnie użytkowanego podczas kampanii lat 1939–1941, zachowując charakter sprawnego pojazdu znajdującego się w aktywwnej służbie.