Opis modelu
Tamiya 32572 Matilda Mk.III/IV przedstawia jeden z najbardziej charakterystycznych brytyjskich czołgów wczesnego okresu II wojny światowej. Matilda II była czołgiem piechoty zaprojektowanym z myślą o silnej ochronie pancernej i wsparciu oddziałów podczas przełamywania umocnionych pozycji.
Model w skali 1:48 wiernie odwzorowuje masywną sylwetkę pojazdu, gruby nitowany i odlewany pancerz oraz charakterystyczne osłonięte zawieszenie. Zestaw zawiera metalowe obciążenie zwiększające stabilność, szczegółowe elementy kadłuba oraz realistyczne gąsienice. Dzięki bardzo dobremu dopasowaniu części model jest przyjazny zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych modelarzy.
Najważniejsze cechy zestawu
- Dokładne odwzorowanie brytyjskiego czołgu Matilda Mk.III/IV.
- Skala 1:48 – idealna do dioram i kolekcji historycznych.
- Charakterystyczne osłony zawieszenia i nitowany pancerz.
- Metalowy balast poprawiający stabilność modelu.
- Realistyczne detale wieży i kadłuba.
- Kalkomanie do historycznych oznaczeń jednostek brytyjskich.
- Instrukcja montażu Tamiya krok po kroku.
Fakty historyczne – Matilda Mk.III/IV
Infantry Tank Mk.II Matilda był jednym z najlepiej opancerzonych czołgów świata w początkowym okresie II wojny światowej. W latach 1940–1941 jego pancerz był praktycznie odporny na większość standardowej broni przeciwpancernej osi.
- Wprowadzony do służby w 1939 roku.
- Odegrał kluczową rolę w walkach w Afryce Północnej.
- Znany z wysokiej odporności pancerza podczas operacji Compass.
- Uzbrojony w armatę 2-pounder (40 mm).
- Powolny, ale bardzo trudny do zniszczenia w początkowym okresie wojny.
Pomimo ograniczonej prędkości i słabszego uzbrojenia przeciwko późniejszym konstrukcjom, Matilda pozostaje jedną z ikon brytyjskich wojsk pancernych kampanii pustynnej.
Podstawowe dane techniczne (oryginał)
- Załoga: 4 osoby
- Masa bojowa: ok. 27 t
- Długość: 5,61 m
- Szerokość: 2,59 m
- Wysokość: 2,51 m
- Uzbrojenie główne: armata QF 2-pdr (40 mm)
- Uzbrojenie dodatkowe: karabin maszynowy BESA 7,92 mm
- Silnik: 2 × AEC diesel – ok. 174 KM łącznie
- Prędkość maksymalna: ok. 24 km/h
- Zasięg operacyjny: ok. 257 km
- Pancerz: do 78 mm
Wymiary modelu (skala 1:48)
- Długość modelu: ok. 118 mm
- Szerokość modelu: ok. 54 mm
- Wysokość modelu: ok. 52 mm
Model idealnie nadaje się do budowy dioram przedstawiających walki w Afryce Północnej lub wczesny okres II wojny światowej.
Dla kogo jest ten model?
- Dla miłośników brytyjskiej broni pancernej.
- Dla modelarzy budujących sceny pustynne i kampanię afrykańską.
- Dla kolekcjonerów serii Tamiya Military Miniature 1:48.
- Dla początkujących i średniozaawansowanych modelarzy.
Bezpieczeństwo
- Model zawiera małe elementy – nieodpowiedni dla dzieci poniżej 14 lat.
- Podczas pracy z klejami i farbami należy zapewnić dobrą wentylację.
- Używać narzędzi modelarskich zgodnie z przeznaczeniem.
Weathering – jak realistycznie postarzyć czołg Matilda Mk.III / Mk.IV?
Matilda Mk.III i Mk.IV były jednymi z najbardziej charakterystycznych brytyjskich czołgów piechoty okresu II wojny światowej. Pojazdy te zdobyły sławę podczas walk w Afryce Północnej, ale służyły również na Froncie Wschodnim oraz Dalekim Wschodzie. Grube opancerzenie sprawiało, że były trudnym przeciwnikiem dla wojsk Osi, jednak ciężka konstrukcja powodowała szybkie gromadzenie się kurzu i zabrudzeń na układzie jezdnym. Najbardziej realistyczny weathering powinien przedstawiać pojazd intensywnie użytkowany, lecz regularnie obsługiwany przez załogę.
Kurz i zabrudzenia podwozia
Układ jezdny Matildy był częściowo osłonięty charakterystycznymi fartuchami bocznymi, przez co duża ilość kurzu, piasku i błota gromadziła się wewnątrz zawieszenia.
Najbardziej zabrudzone miejsca:
- dolna część kadłuba,
- koła jezdne ukryte za osłonami,
- gąsienice,
- wewnętrzne powierzchnie fartuchów bocznych.
Dla pojazdów z Afryki Północnej dominować powinien jasny pył i piasek, natomiast dla wersji używanych przez Armię Czerwoną bardziej odpowiednie będą błoto i ziemiste odcienie.
Zużycie gąsienic
Ciężar pojazdu powodował wyraźne ścieranie powierzchni kontaktowych.
Warto wykonać:
- wypolerowany metal na grzbietach ogniw,
- osady kurzu i piasku pomiędzy ogniwami,
- ciemniejsze zabrudzenia w zagłębieniach,
- ślady eksploatacji na kołach napędowych.
Ślady eksploatacji załogi
Załoga regularnie korzystała z włazów, błotników oraz górnych powierzchni kadłuba.
Najbardziej naturalne miejsca zużycia:
- właz dowódcy,
- włazy załogi,
- błotniki,
- uchwyty i poręcze,
- pokrywy silnika.
W tych miejscach warto zastosować subtelne przetarcia oraz niewielkie odpryski farby.
Otarcia na krawędziach i włazach
Krawędzie włazów, fartuchów bocznych oraz uchwytów były szczególnie narażone na codzienne zużycie. Odpryski powinny być niewielkie i skoncentrowane w miejscach najczęstszego kontaktu załogi.
Kurz na powierzchniach poziomych
Wieża, pokrywy silnika oraz błotniki szybko pokrywały się pyłem.
Delikatny filtr kurzu pozwala:
- ujednolicić wygląd modelu,
- podkreślić detale powierzchni,
- nadać pojazdowi realistyczny wygląd eksploatacyjny.
Zacieki i ślady warunków atmosferycznych
Na pionowych powierzchniach można wykonać subtelne streakingi oraz ślady spływającej wody.
Szczególnie dobrze prezentują się:
- osady wokół śrub i nitów,
- delikatne przebarwienia pod uchwytami,
- zacieki pod elementami wyposażenia.
Matilda posiadała dużą liczbę nitowanych elementów, które bardzo dobrze eksponują tego typu efekty.
Wycieki oleju i smarów
Najbardziej odpowiednie miejsca do wykonania takich efektów to:
- piasty kół,
- elementy zawieszenia,
- okolice silnika,
- tylna część kadłuba.
Wycieki powinny być umiarkowane i mieć satynowe wykończenie.
Tłumik i układ wydechowy
Układ wydechowy należał do elementów najbardziej narażonych na działanie temperatury.
Warto zastosować:
- rdzawe przebarwienia,
- efekty utlenienia metalu,
- ślady sadzy przy wylotach spalin.
Korozja powinna ograniczać się głównie do elementów wydechu.
Charakterystyczne cechy wersji pustynnych
Matildy walczące w Afryce Północnej bardzo szybko pokrywały się pyłem.
Warto wykonać:
- grubszą warstwę kurzu na podwoziu,
- przykurzone oznaczenia taktyczne,
- osady piasku wokół nitów i szczelin,
- lekko wypłowiały kamuflaż.
Czego unikać?
- Dużych płatów rdzy na pancerzu.
- Przesadnie srebrnych krawędzi.
- Ogromnych odprysków farby na całym pojeździe.
- Bardzo intensywnych wycieków oleju.
- Efektu opuszczonego wraku bez historycznego uzasadnienia.
Zalecany poziom weatheringu
- Kurz i zabrudzenia podwozia – 30%
- Zużycie gąsienic – 20%
- Kurz na powierzchniach poziomych – 15%
- Ślady eksploatacji załogi – 10%
- Otarcia włazów i krawędzi – 10%
- Zacieki atmosferyczne – 5%
- Wycieki oleju i smarów – 5%
- Tłumik i układ wydechowy – 5%
Tak wykonany weathering pozwala uzyskać wygląd Matildy Mk.III/Mk.IV uczestniczącej w intensywnych działaniach bojowych podczas II wojny światowej, zachowując charakter dobrze utrzymanego czołgu piechoty będącego dumą brytyjskich wojsk pancernych.